VOETBALVERENIGING SMITSHOEK

Hoofd/Subsponsoren

selectieEen zaterdagmorgen 11 uur, zonnetje, 20 graden en twee tot op het bot gemotiveerde teams. We praten over Smitshoek JO17-2 en Spijkenisse JO17-3. Pubers waarvan sommigen groter en sneller zijn dan ik als scheidsrechter en die zeker niet op hun mondje gevallen zijn. Ik wil graag met u mijn ervaringen als scheidsrechter van deze wedstrijd delen.


Voorafgaand aan de wedstrijd altijd even starten met het benadrukken van twee regels over respect voor elkaar, vloeken en schelden en voorbeeldgedrag van de begeleiders en mijzelf niet te vergeten. Goed de tos is gewonnen door Spijkenisse en we gaan beginnen. Het is meteen een wedstrijd met hoog tempo en fysieke duels. Maar wel fysiek in de goede zin van het woord: geen lelijke overtredingen en ... geen commentaar over de beslissingen.
Nou gebeurt dat commentaar vrijwel nooit aan het begin van de wedstrijd. Dat komt over het algemeen in de tweede helft wel. In de eerste veertig minuten vallen er een zestal doelpunten. Nou vind ik dat als scheidsrechter minder interessant. Wat mij nog meer opvalt, is dat er geen onvertogen woord valt. Niet vanuit de spelers, niet vanuit de begeleiders en niet vanuit het publiek! Dit ondanks dat ik op een aantal momenten best had kunnen fluiten voor een lichte overtreding. Maar goed, ik ben opgegroeid met voetballen op gras en niet met zaalvoetbal, dus een beetje stevig mag het van mij wel zijn.
Dan de zogenaamde ‘gevreesde’ tweede helft. We starten met een 4-2 voorsprong voor Smitshoek. Wordt het spannend of wordt het een walkover. Nou, het eerste is het geval. Spijkenisse dringt meteen aan en gooit er nog wat extra loopvermogen en fysiek tegenaan. Smitshoek gaat daarin mee. Overigens beide teams op een keurige wijze. Ik moet wel wat vaker fluiten voor vasthouden of een iets te enthousiaste tackle, maar het blijft echt netjes. Bij een scrimmage net binnen het strafschopgebied van Smitshoek zie ik een lichte overtreding op een Spijkenisse aanvaller en geef een penalty. Natuurlijk krijg ik vragen van spelers van Smitshoek, maar ik leg netjes uit wat er aan de hand is en dat wordt geaccepteerd. Ook vanaf de kant hoor ik wel wat ongeloof over mijn beslissing, maar er volgen geen discussies.
Bij 4-3 gaan we het laatste kwartier in. Beide teams worden wat vermoeider en ongecontroleerder, maar alles blijft binnen de perken. Wat mij nog het meest bij blijft in deze fase is dat de jongens van beide teams bij een overtreding elkaar de hand geven als soort van verontschuldiging naar elkaar toe en zonder ’gezeur’ door voetballen. Als er dan één speler van Spijkenisse begint te zeuren over een bal die 15 meter wordt weggeschoten vraag ik hem of we Real Madrid tegen Barcelona aan het spelen zijn of een andere wedstrijd. Hij lacht naar me en zegt dat het inderdaad geen probleem is. Super reactie van de speler.
Het blijft een faire wedstrijd die eindigt in 4-3. Door de positieve reacties na de wedstrijd van zowel de winnende als de verliezende spelers én niet te vergeten die van de begeleiders van beide teams kan mijn zaterdag niet kapot. Dit positieve resultaat bereiken we alleen maar door elkaar te respecteren. Spelers, begeleiders en publiek ik wil jullie hartelijk danken voor deze gezamenlijke prestatie. Hierdoor blijf ik graag wedstrijden fluiten!

Rob van Dongen

Login

Zoeken