• 50 jaar Dames- en meidenvoetbal bij Smitshoek
  • Coby van Doesburg, het damesteam was meer dan voetbal.
  • Afgelopen vrijdag werd in onze fraaie kantine een bijeenkomst gehouden met enkele vrouwen uit de begintijd van het damesvoetbal van Smitshoek en een paar vertegenwoordigers van de huidige generatie voetbalsters. Aanwezig waren naast de grote animator destijds Coby van Doesburg ook Margriet Fokkema, Coby Faassen, Ank Stolk, Marjan vd Vorm, Lieve van Kammen en Marinthe Brouwer present. Dat alles ter ere van het feit dat deze tak van de VV Smitshoek 50 jaar geleden is ontstaan. Diverse vrouwen van toen waren na hun afscheid al geruime tijd niet meer bij Smitshoek geweest en zij waren geïmponeerd door de geweldige accommodatie en de mooie kantine/huiskamer en businessruimte. Voorzitter Simon Kelder en verantwoordelijk bestuurder Paul Nootenboom fungeerden als gastheer en in een gezellige sfeer werden verhalen opgehaald uit oude en nieuwe tijden.

    Simon Kelder blikte terug op de ontwikkelingen. “Ik weet nog goed dat er bij Smitshoek een damesteam werd gevormd. Volgens mij was de officiële start op de 11e van de 11e, wat in het Zuiden de startdatum is van het Carnavalsseizoen. Maar bij ons is die datum dus voor altijd het begin van het damesvoetbal. Eigenlijk waren andere clubs uit de omgeving, zoals de BVV Barendrecht, best jaloers want die wilden dat ook wel. Die kregen het niet van de grond, Smitshoek wel dus moesten belangstellenden uit het dorp hier naartoe om te spelen. De eerste wedstrijd was in mei 1972 en dat was zeker een bijzonder gebeuren.

    Eigenlijk is het damesvoetbal nooit meer weggegaan en door de verbreding naar jeugdteams en de groei van het meidenvoetbal is het nu een factor binnen de club waar echt rekening mee moet worden gehouden. We hebben hier nu 2 dames- en 5 meidenteams en dat is niet gek. Ik hoop echt dat we op termijn ook binnen het bestuur een echte vertegenwoordiger van deze afdeling kunnen opnemen want ik zie hier nog steeds veel groeipotentie. Het damesvoetbal is er nu dus 50 jaar en deze doelgroep is niet meer weg te denken bij de club.”

    Natuurlijk is het de bedoeling om grootsere wijze stil te staan bij de oprichting en ontwikkeling van het damesvoetbal bij de VV Smitshoek. Dat zal, mede gezien alle coronaperikelen die ons op dit moment nog steeds teisteren, op een gepast moment moeten plaatsvinden. De organisatie daarvan is in handen van Linda van Dongen en Vincent Roderkerken. Simon Kelder daarover: ‘We hebben het al gehad over data en wellicht een bijzondere voetbalwedstrijd. Daar zullen we zodra dat kan een knoop over doorhakken’. Wellicht valt te denken aan iets rond 10 mei 2022, want dat is precies 50 jaar na de eerste dameswedstrijd bij Smitshoek.

  • Als we praten over het damesvoetbal bij Smitshoek kunnen we niet om de persoon van Coby van Doesburg heen. Zonder haar initiatief en doorzettingsvermogen hadden we bij Smitshoek wellicht niet of pas veel later vrouwen en meiden gehad die hun sport zouden kunnen beoefenen. Vandaar een interview met deze ‘tachtiger’, die nog dagelijks met haar Koos haar conditie op peil houdt met grote einden fietsen of wandelen. Een vrouw die ongelofelijk veel bij onze club heeft gedaan, van zelf voetballen tot fungeren als trainer en scheidsrechter en ontzettend veel vrijwilligersactiviteiten. Een korte terugblik.

    Ik had zelf korfbal in Spijkenisse gespeeld en daar was ik mee gestopt toen ik met Koos in 1965 in het huwelijksbootje stapte. Door Koos ben ik ook lid geworden van de Smitshoek familie, want die man was eigenlijk al met de vereniging getrouwd en voor mij zat er weinig anders op dan me ook voor Smitshoek nuttig maken. Waar ik overigens nooit spijt van heb gehad hoor want het was en is nog steeds een geweldige club. Vanaf dat moment waren we ook altijd wekelijks met een klein groepje bezig met het maken van de weekbrief. Joop Nootenboom was daar ook altijd bij en we zaten vaak te praten over allerlei onderwerpen. Zo hadden we het een keer over damesvoetbal en Joop zei toen tegen mij: ‘Is dat niet iets voor jou om te doen? Dan kunnen we bij Smitshoek misschien een damesteam opzetten en ik zou dat wel mooi vinden.” Eigenlijk sprak me dat wel aan. Ik was net 30 en wilde zelf ook wel weer gaan sporten. Dus gingen we aan de slag om dames te werven, ook het bestuur deed daar actief aan mee en al snel bleek dat er voldoende animo was. Daarmee gingen we aan de slag en uiteindelijk konden we op 10 mei 1972 onze eerste (vriendschappelijke) wedstrijd spelen, dat was tegen Nieuwenhoorn die al langer bezig was dus we verloren fors. Die wedstrijd werd gevolgd door meer oefenpotjes tegen teams uit de regio. Het seizoen daarop draaiden we voor het eerst mee in de competitie, dus toen was alles voor het echie tegen clubs als Berkel en Ouwe Tonge.

    We hadden ook vrij snel een eerste echte sponsor, dat was Bas vd Boogaard die een elektronicawinkel had op de Hilledijk. Wij kenden hem van de camping en hij woonde ook in ‘De Put’. Hij stelde geld beschikbaar om trainingspullen en tenues te kopen en Ank, onze jongste speelster, mocht het eerste trainingspak in ontvangst nemen. Maar wat vooral bleek was dat we niet alleen een voetbalteam vormden. Want we organiseerden ook uitjes en deden andere leuke dingen, van pannenkoeken eten tot gourmetten. In de winter deden we mee met een zaalvoetbalcompetitie en onze thuiswedstrijden speelden we in een hal in IJsselmonde. We moesten echt gewoon veel zelf doen, want bijvoorbeeld bij uitwedstrijden gingen er geen mannen of vrienden mee. Ik mocht dan gebruik maken van het bedrijfsbusje van Koos. Maar dan hadden we altijd nog een extra auto nodig voor de rest van het team. Aangezien niemand van de anderen toen een rijbewijs had, moesten we altijd leuren of een van de mannen meekwam. Dat was wel improviseren, toch kwam het altijd goed.   

    Zelf heb ik de eerste 10 jaar gekeept en uiteindelijk ben ik op mijn 40e gestopt, waarbij ik in het laatste jaar ook nog samen heb mogen spelen met mijn oudste dochter Miranda die een verdienstelijk aanvalster was. Onze andere dochter Erica was meer verdedigster, maar zij moest op een gegeven moment vanwege een blessure stoppen. Rond die tijd heb ik ook een trainerscursus gedaan, zodat ik teams kon trainen terwijl ik later ook veel wedstrijden heb gefloten. Inmiddels beschikten we ook over een meidenteam en het is mooi dat het nu is uitgegroeid tot een heuse afdeling van Smitshoek met meerdere dames en meidenteams.

    Als ik erop terugkijk vind ik echt dat ik het niet had willen missen. Niet alleen het zelf actief spelen, maar juist ook al die leuke dingen eromheen. Onlangs ben ik weer eens bij de huidige dames gaan kijken, maar eerlijk gezegd was dat toch minder leuk dan zelf voetballen. Hoe dan ook, het is mooi dat de dames en meiden nog steeds bestaan en ik ben er trots op dat ik ooit een bijdrage heb kunnen leveren aan de ontwikkeling.