• Er waren een paar belletjes voor nodig om Leo aan de lijn te krijgen.

    ‘Sorry, ik was even in het ziekenhuis’, gaf Leo bij zijn terugbellen als reden voor zijn afwezigheid. ‘Ik ben eerlijk gezegd niet helemaal in orde’. Uiteraard ga je dan direct denken aan het virus dat ons nu teistert. ‘Nee, dat is het gelukkig niet, maar wat is wel heb is ook niet prettig’, maakt Leo ons duidelijk. Het blijkt dat hij voor een check is geweest vanwege een plekje op zijn nieren. Het is nog niet duidelijk wat het precies is, daar moet Leo de 22e voor onder het mes in het St Franciscus. Hij wordt dan met behulp van de nieuwste (robot)technieken geholpen en daar is hij op zich blij mee. Want zoals hij het zelf zegt: ‘Er zit iets, dan kun je beter goed vast laten stellen of het ernstig is of niet.” Is hij daar ongerust over? ‘Ach, ik zie het wel’ zegt Leo nuchter. ‘Ik voel me nu niet slecht, maar vanwege de hartproblemen die ik eerder heb gehad en mijn slechte longen mag ik nu toch niet naar buiten om te flierefluiten. Je kan er zelf toch niks aan veranderen, dus we zien wel’ 

    Wat doe je nu?

    ‘Ik ben wel zoveel mogelijk bezig met Walter om te bekijken hoe we met de lagere (jeugd)elftallen de nieuwe competitie in kunnen gaan’. Daar is Leo erg bij betrokken. Het is natuurlijk moeilijk om te bepalen hoe iedereen ervoor staat, maar er moet toch gewoon vast worden toegewerkt naar een nieuwe indeling. Hij houdt ook goed contact met Henk Ebben, waarvan het trouwens even niet zo goed ging met zijn moeder. Maar zij heeft geen last van Corona en het is weer wat aan de beterende hand. 

    Leo houdt ook veel contact met een 5-tal jongens die stagelopen. Die ontvangt hij – uiteraard met in achtneming van de RIVM-regels, afstand houden – zoveel mogelijk thuis. Daarnaast zijn er nog een stuk of 8 die hij op afstand begeleid. ‘Dat is voor die jongens gewoon heel belangrijk voor hun eindcijfers en afronding van hun opleiding’ verduidelijkt Leo. Het moet hem van het hart dat het soms lijkt dat de opleiding zelf soms nauwelijks belangstelling lijkt te zijn voor wat er met de leerlingen gebeurt: ‘ik heb in de jaren dat ik bezig ben nog nooit iemand tussentijds gezien of een bedankje gehad voor mijn werk’. Het is even iets dat hij kwijt wil, maar hij vindt het tegelijk ook niet het belangrijkste, want ‘het gaat om die jongens toch?’

    Daarnaast Leo hij geregeld aan de telefoon met Dennis, een man die onlangs in het kader van een Humanitas-project bij Smitshoek was begonnen om werkervaring op te doen. ‘Voor die man is het ook zomaar opeens opgehouden, die wil ik nu niet loslaten want zodra het bij Smitshoek weer begint kan hij weer met allerlei klusjes aan de gang. Dat is zowel voor hem als voor ons heel nuttig’.

    Wat nog meer zonder voetbal?

    ‘Voetbal was gewoon mijn leven en mijn uitlaatklep. Ik mis het sfeertje, de gezelligheid, het contact met iedereen. Het is nu gewoon afwachten tot we weer kunnen en als dat zo is zijn we d’r klaar voor’. Net als iedereen die nu niet de deur uit kan moet Leo zich behelpen met andere dingen. ‘Ik zit te puzzelen en misschien lachen de mensen d’r om, maar ik zit ook een Titanic te maken van lego stukjes. Dat zijn er zo’n 1100, dus daar ben ik nog even mee bezig’. 

    Voor de rest reilt en zeilt het wel met Leo. Ook binnen is er dus vermaak en ‘we hebben hier ook nog een kleinzoon van 16 in huis die voor een hoop afleiding zorgt. Het is een beste knul die ook nog nuttig werk doet en wat centen verdient als Pizza-koerier. Mijn dochter met haar 2 kinderen zien we ook geregeld, natuurlijk op afstand, dus wij vermaken ons wel’.

    Wat wil je verder nog melden?

    ‘Ik hoop echt dat de mensen wat leren van deze crisis. Dat ze meer waardering hebben voor het leven en dat ze gewoon wat gezelliger met elkaar omgaan. Het leven is maar kort en dan is het toch fijn om het plezierig met elkaar te hebben?

    Als je mij vraagt van wie ik als volgende in deze rubriek wat zou willen horen dan is dat Patricia. Zij helpt altijd bij de kassa, met kaartverkoop. Ze heeft 2 kinderen die bij ons voetballen en een man die ook leider is.’.

    Dat gaan we natuurlijk doen Leo. Bedankt voor je bijdrage.

    En voor de fans en vrienden van Leo: zoals gezegd gaat hij de 22e aanstaande onder het mes. Hij zou het zeker leuk vinden om wat steunbetuigingen te krijgen of gewoon een leuke kaart. Hierbij het verzoek om dat doen, want Leo is een man die goud waard is voor de VV Smitshoek. Stuur een kaartje naar


    Leo Tol
    Vrijenburglaan 59
    2994 CD Barendrecht

    De redactie