• Het is toch wel duidelijk dat Aaf de baas is in huis. Bel je naar de Ebben’s dan krijg je haar altijd aan de lijn. Henk zit dan op de bank, is aan de wandel of zit achter z’n computer. Zo ook nu als we bellen met de vraag hoe het met ze gaat.
     
    ‘Het gaat gelukkig goed hoor, met al die toestanden nu ben je blij als je gezond bent. Wij proberen elke dag 3 uur te wandelen op rustige plekken. Maar we hebben ook de mantelzorg voor de moeder van Henk. Die is nu 89 en zit in een tehuis bij de Dorpsweg. Daar gaan we normaal gesproken altijd 2x per week heen voor een praatje en het ophalen van de was. Maar het is nu echt een probleem hoor, wij hebben het er zelf ook erg moeilijk mee. Ze snapt er allemaal niks van en wil steeds de gang op. Dat mag natuurlijk niet en wij mogen er ook niet bij. Het enige dat we kunnen doen is bellen en zwaaien vanaf de parkeerplaats. Het is echt triest’.
     
    Op de vraag of ze in de woonvoorziening van d’r schoonmoeder ook daadwerkelijk te maken hebben met het C-virus zegt Aaf: “Het is maar een klein tehuis met 40 bewoners. Maar er zijn er 4 van overleden en 11 waren er besmet. Het is naar dat wij gewoon niet echt weten of kunnen zien hoe het erbinnen is. De mensen die er werken lopen wel op hun tenen en het ergste is dat niemand weet hoelang het nog kan duren. Zullen we nog een keer bij haar kunnen komen? Echt ellendig hoor’.
     
    Hoe komen jullie nu zelf de tijd door?
    ‘’Tja, wij vermaken ons best wel. We gymmen elke ochtend goed, niet voor de tv maar we hebben zelf een programma’tje om alle spieren te trainen. Je moet gewoon goed in beweging blijven he. Henk is nog wel achter zijn computer en aan de telefoon bezig voor het volgende seizoen. Hij is zelfs voor het eerst sinds tijden aan het lezen geslagen. Natuurlijk alleen sportboeken zoals dat van Thomas Dekker, Kees Jansma en nu Kieft. Aan iets anders gaat ie echt niet beginnen.”
     
    Naar aanleiding van de vraag wat ze nog meer doen vertelt Aaf over de tuin. “Daar hebben we nu ook tijd genoeg voor en we rommelen daar wat aan. Kijk, Smitshoek is natuurlijk een heel groot stuk van ons sociale leven. Voor mij doordeweeks iets minder, alleen als er bijvoorbeeld iets te doen was voor de supportersvereniging. Voor Henk was er doordeweeks altijd wel iets te doen en ’s-zaterdags waren we er samen al vanaf 8uur in de ochtend en dan gingen we ’s-avonds slingerend naar huis. Dat ligt nu helemaal stil en dat missen we natuurlijk. Maar we maken er het beste van’.
     
    En wandelen natuurlijk? ‘Ja, dat houden we er lekker in. We hebben natuurlijk geen kleine kinderen thuis dus we doen dat gewoon als we er zin in hebben en zoals gezegd op plekken waar niet veel mensen komen. Dat is echt leuk want we gaan verder de polder in, het is echt een beetje de omgeving ontdekken. Heel relaxt, je ziet veel dieren en je komt los van alles. Dat kan ik echt iedereen aanbevelen, je loopt gewoon je hoofd een beetje leeg”.
     
    Hoe zit het met de boodschappen, waarvan we er vanuit gaan dat Aaf dat regelt? ‘Ja, die deed ik altijd op het moment dat er iets nodig was. Nu doe ik dat 1x per week en dat is toch heel anders. Want je moet goed bedenken wat je wil halen en je koopt veel bewuster. Dat geldt ook voor andere zaken als kleding en zo. Eigenlijk is dat wel een voordeel van de situatie van nu, je verspilt minder en kijkt beter naar wat echt nodig is’.
     
    Net als iedereen hopen Aaf en Henk dat de zaken snel weer normaliseren en dat er weer gewoon gespeeld kan worden. Tot die tijd is hun motto: Blijf lekker bewegen en ga op ontdekkingstocht in de buurt. Het gaat goed met de Ebben’s, ze willen graag de groeten doen aan alle Smitshoekers en hopen iedereen weer snel te zien.
     
    De redactie