• Als je bezig bent met een rubriek over het wel en wee van Smitshoeker kan je natuurlijk niet om de figuur van onze HJO, Dick Wemelsfelder, heen. Dus deden we ons best om hem aan de lijn te krijgen. Dat bleek niet mee te vallen, want bij diverse pogingen kregen wij de ‘ingesprektoon’ te horen. Maar de aanhouder wint en na enige tijd kregen we hem toch te spreken.
     
    “Sorry, maar ik was een hele tijd met de voorzitter (Simon Kelder) in gesprek”, was zijn reactie. “Want ja, er is zoveel te doen. Dus het is druk, druk, druk”. En druk is het ook in het vervolg van het gesprek want Dick is een man met behoorlijk wat teksten. Maar ook innemend want in bijna elke zin zit wel een lach van Dick verweven.
     
    Dick is inmiddels bijna 64 jaar en ook al ligt de pensioengerechtigde leeftijd om de hoek, daar is hij niet erg op gefocussed want heeft Dick heeft het daar veel te druk voor. Hij werkt 32 uur/ 4 dagen bij de gemeente Rotterdam als adviseur. Dat deed hij al enkele jaren voornamelijk vanuit huis, dus in die zin heeft de huidige Corona situatie niet zo veel voor hem veranderd. Hij noemt zichzelf “het oliemannetje van de gemeente”. Waar ergens in de organisatie een probleem aan de orde is wordt Dick ingeschakeld om zo de boel weer vlot te trekken.  Eigenlijk ook een beetje de rol die hij bij Smitshoek speelt.
     
    Zijn voetbalcarriere begon in de jeugd bij het legendarische Zwart-wit ’28. Na enige jaren stapte hij over naar de jeugdopleiding van Sparta. Helaas is hij daar na een enige tijd gestopt, wat volgens hem ook wel een beetje te maken heeft met zijn karakter. Hij is erg gedreven en stelt zichzelf en zijn omgeving best op de proef. Maar diezelfde eigenschap, waarvan sommigen zeggen dat het vaker zijn handelen be﮶loed, helpt hem ook om zich te kunnen identificeren met de wat moeilijkere spelers. ‘Ik snap jongens die wat eigengereid zijn maar die wel kwaliteit hebben. Die kan ik goed bereiken en ze daarmee een beetje op weg helpen’.
     
    Nu het seizoen is stil komen te liggen zal het voor Dick ook wel een stuk rustiger zijn, schatten wij zo in. Maar als reactie daarop volgt snel die welbekende lach weer. Dick heeft gewoon heel veel te doen. Al is het huidige seizoen dan inmiddels gestopt, hij is volop bezig met de invulling van het nieuwe seizoen. Ondanks dat nog niet bekend is wanneer en hoe dat zal aanvangen we moeten afwachten wat het RIVM gaat adviseren. Dick licht het toe: “Hoe dan ook, we kunnen niet stilzitten. Er moeten nieuwe teams worden ingedeeld, we spreken met de nieuwe trainers spreken om hen in te werken en het DNA van Smitshoek uit te leggen. We proberen afspraken te maken over de doorstroming van de jeugd naar de senioren, we zijn bezig met het opzetten van online-trainingen en dat soort zaken. Dat gaat echt niet vanzelf’”
     
    Dick probeert vooral ook verdere impulsen te geven aan manieren om de jeugd verder te ontwikkelen. Dat moet echt goed gestalte krijgen en het is belangrijk voor de toekomst van Smitshoek. Hij benadrukt dat hij dat zeker niet alleen doet maar met een team van heel enthousiaste en betrokken mensen.
     
    Op de vraag wat hij nu vooral mist, is het antwoord eigenlijk al een beetje in te schatten. “De trainingsavonden en zaterdagen langs de velden. Niet enkel bij de hoogste jeugdteams want ik ben een veelvraat. Ik struin normaal gesproken alle velden af en zie van hoog tot laag”.
    Dus dan ben je nu dus een beetje in een zwart gat gevallen, werpen we bij hem op?
    Maar nee, daar moet je niet bij Dick mee aankomen. “Het is druk man. Het hele huis is opgeknapt, alle zijn muren gesausd, de tuin is gedaan, ik heb van alles met de hogedruk afgespoten, de schutting gelakt.” Ja, die Dick is een nijvere vent, met de VV druk en thuis klussen, klussen, klussen.
     
    Ondanks dat het huidige seizoen abrupt afgelopen is, kijken we toch even terug. Op de vraag wat zijn mooiste herinnering is, vliegen ons nogal wat teksten om de oren. Maar de essentie daarvan is dat er nu een fundament ligt voor de toekomst van de jeugd. Toch heeft Dick ook een aantal concrete voorbeelden van waar hij warm van is geworden. Zoals de knappe prestatie van jo15-1, het nieuwe JO16-1 wat het dit jaar prima heeft gedaan en de JO19-1 die op koers lagen voor het kampioenschap. Maar naast deze successen is Dick ook te spreken over het plezier in de sport bij de lagere teams.
     
    Als we na bijna 1,5 uur telefoneren ons gesprek willen afronden rest natuurlijk de vraag of Dick nog een boodschap heeft voor de lezers. Hij benadrukt dat het heel moeilijk is om in de huidige situatie de juiste keuzes te maken maar dat kinderen wel actief moeten blijven. Er is genoeg online materiaal om dat ook te kunnen blijven doen. Dick is blij met de signalen dat de maatregelen een beetje worden versoepeld (en waar na het gesprek met Dick afgelopen dinsdag ook in de media geschreven). “Hopelijk gaat er voor de jongste jeugd weer wat ruimte komen, dan kunnen we bij Smitshoek ook weer een beetje aan de bak en wie weet is er voor de ouderen op termijn ook weer wat meer mogelijk”.

    Dat hopen wij dus ook Dick, bedankt voor het gesprek.
     
    De redactie