• Onze volgende gast staat op het punt om met de kinderwagen aan de wandel te gaan als we hem spreken.
    Hoe is het nu met Gianluca Been van La Hermana, een van de sponsoren en businessclub leden van de VV Smitshoek.
     
    Gianlcua Been, waar kennen we die ook al weer van of beter gezegd: Wie kent hem eigenlijk niet. Zijn klanten weten dat hij een van de ‘heren’ is van tapasrestaurant La Hermana op het havenhoofd, dat hij samen met Jan Hein Schoehuizen runt. Nog meer mensen kennen hem als de zoon van, wat ook een standaard vraag is aan hem: Jij bent toch…... Giunlaca is dan regionaal bekend, vader Mario, de oud top voetballer, trainer en commentator bij Fox is natuurlijk een beroemdheid. Sommigen kennen ‘Luca’ ook nog wel als talent van de F-jes bij Smitshoek, want hij heeft in zijn jeugd nog een aantal jaren in het Smitshoek oranje gespeeld. Samen met Erwin Bravenboer was Gianluca de motor achter het kampioenschap van de F1, natuurlijk onder de bezielende leiding van toenmalig coach Ad Kooimans. Oke, het echte oranje heeft hij helaas niet gehaald en bij onze VV bleef hij ook niet zo lang. Want al snel ging hij met pa Mario mee naar Varkenoord, waar hij menig jaar nog in de hoogste jeugd-elftallen van de SC heeft gespeeld. Gianluca woonde op Charloisse Lagedijk en niet in Smitshoek. Hij heeft wel op de CBS (in de ‘put’) de basisschool gevolgd. Hoewel de verhalen gaan dat hij meer met Arjan Fase (kaas) aan het sleutelen was aan de vele brommers bij Coby Fase thuis.
     
    Maar tegenwoordig kennen velen van ons hem dus van La Hermana, waar hij (30 jaar) en Jan-Hein (33 jaar) de scepter zwaaien en menig Smitshoeker als gastheer verwelkomen. Net als alle andere horecagelegenheden zijn zij ivm het C-virus inmiddels enige tijd gesloten. Hoe moeilijk dat ook is, hebben ze wel van deze situatie gebruik gemaakt om de langverwachte verbouwing te doen, en de verwachting is dat half mei de serre die er wordt aangebouwd, dan in gebruik genomen kan worden. Uiteraard alleen als de regels dat dan toelaten. Hoewel hij niet pessimistisch is ziet Luca de toekomst nog enigszins met het nodige voorbehoud tegemoet: ‘’Het is allemaal heel logisch om uit te gaan van een 1,5 meter samenleving, maar dat is echt heel moeilijk te realiseren in de horeca. We moeten echt goed kijken hoe we dat allemaal kunnen behappen en of het dan allemaal financieel te doen is”.
     
    Inmiddels is alles in het restaurant weer nieuw in de lak gezet en is er sinds Pasen de gelegenheid om een La Hermana-lunch te bestellen voor thuis. “Dat hebben we echt gedaan als service mogelijkheid voor de klanten maar ook als mogelijkheid om onze kosten nog enigszins te kunnen dekken. Net als onze collega’s in de sector moeten we echt interen en verdwijnt alles wat er de afgelopen jaren is opgebouwd door keihard te werken, als sneeuw voor de zon. Maar de lunches lopen gelukkig prima en zo zien we vele trouwe gasten toch nog even”. Dat laatste is ook wel iets dat hij enorm mist in deze zware tijden. De mogelijkheid om nog wat te doen met lunches geeft de heren deze bijzondere horeca voorziening gelukkig weer wat positieve energie.
     
    Wat Gianluca ook heel gaaf vindt is het feit dat hij nu wel vaker thuis met zijn familie kan zijn. Want op normale werkdagen mag hij al blij zijn als hij ze een uur of twee ziet en dat is echt geen uitzondering. Nu kan hij dan ook enorm genieten van het wandelen met zoontje James, dat is dan wel weer heel relaxt na jaren die hebben aangevoeld als een soort achtbaan. Eindelijk kan Luca voor nu ook wat aandacht aan anderen geven. Uiteraard worden ook Opa en oma bezocht, maar helaas is communicatie alleen mogelijk via het raam en op afstand.
     
    Wat verder? Gianluca: “Waarschijnlijk net als veel anderen kijk ik veel naar Netflix, dat is we; tof. Ik heb het 3e seizoen van Casa di Papel inmiddels helemaal bekeken en ik wacht nu met smart op de laatste afleveringen van The Walking Death. Wanneer die komen is niet bekend want de opnames daarvan zijn stop gezet”.
     
    Het antwoord op de vraag ‘wat hij in deze tijd het meest mist’ heeft Luca eigenlijk al gegeven: “Ik mis vooral het fijne contact met de vele (vaste) gasten die dagelijks kwamen genieten van onze gastvrijheid. Maar bovenal mis ik de Vets van Smitshoek, met die gasten binnen is of liever gezegd wordt het altijd feest. Die hoop ik echt weer snel te kunnen zien’.
     
    Tenslotte een wijze raad van zijn kant:  “Pak je rust en waardeer van wat we hebben (hadden), want nu zien we pas echt in wat we missen”. We eindigen met een groet aan alle Smitshoekers van Gianluca die aan het eind van het gesprek net zijn schoenen aan heeft gedaan om een rondje te gaan lopen met de wandelwagen. Want dat zat in de planning en daar gaat onze gesprekspartner nu lekker aan beginnen.
     
    De redactie