• In deze rubriek gaan we kriskras door de VV Smitshoek heen en zo komen we terecht bij 100% Smitshoeker Mitchel de Groot. Hij is 26 jaar, geboren in Vreewijk maar vanaf zijn 5e woonachtig in Barendrecht aan de Koperslagerij. In die tijd is Mitchel gelijk door zijn voetbalgekke vader Leon, die later als trainer bij de VV aan de slag is gegaan, bij Smitshoek op het gras gezet en eigenlijk nooit meer weggegaan. Hoewel, er was een korte onderbreking omdat Mitchel op zijn 16e een jaartje ‘vreemd is gegaan’ bij de BVV. Daar had hij snel spijt van, want zoals hij het zelf zegt: ‘Ik kwam er al snel achter dat Smitshoek datgene is wat ik altijd wilde. Ik ben echt een clubjongen, ik kan me echt geen andere vereniging voorstellen. Wat dat betreft hoor ik tot de categorie Jurrian van Neuren, Joeri vd Vlag etc. Het zit wel erg diep bij me hoor. Inmiddels ben ik vader van zoontje Liam, hij is nu 1,5 jaar en ik heb hem gelijk na zijn geboorte aangemeld voor een lidmaatschap bij Smitshoek. Ik kan niet wachten tot hij ook gaat spelen bij de mini F, dat lijkt me geweldig om te zien. We oefenen nu al elke dag”.

    Je zou denken dat Mitchel ook dicht bij zijn geliefde club woont. Maar dat is niet zo. Sinds april 2019 heeft hij met zijn gezin, vrouw Marissa en zoon Liam, zijn intrek genomen in een fraai huis in Ablasserdam. ‘Ach, het is 25 minuutjes rijden naar Smitshoek. Trainen kon ik toch al niet zoveel doen, maar ik voel me echt nog super verbonden met de club. Het voetballen op zaterdag in het 5e vind ik nog steeds geweldig.”

    Op de vraag hoe hij deze tijd ervaart zegt Mitchel: ‘Het is een hele gekke periode. Eigenlijk ben ik vanaf maart veel thuis. Ik werk in de beveiligingswereld, deels als operationeel manager bij een beveiligingsbedrijf en ook als docent bij een MBO-instelling op het vlak van object beveiliging. Allebei ligt nu een beetje stil, want het onderwijs is nog niet begonnen en ik zat verder veel in de beveiliging bij evenementen. Dat zit er voorlopig ook niet in.”

    Maakt dat je onzeker, ook financieel? “Nee, dat voel ik niet zo. Het is voor iedereen nu lastig. Ook voor mijn vrouw die nu ook niet aan de slag kan als fitness instructrice. Maar gelukkig hebben we het financieel goed en ik heb er alle vertrouwen in dat we deze ellende over niet al te lange tijd te boven zullen zijn en dan gaan de zaken echt wel weer booming worden”.

    Op waar hij nu vooral zijn tijd mee doorbrengt zegt Mitchel: ‘Het is heerlijk om nu veel tijd door te kunnen brengen bij de familie en met mijn zoontje. Zoals gezegd probeer ik nu al een beetje te ballen met hem. Bovendien wandelen we hier heel veel. We wonen in een prachtige omgeving en we kijken vanuit ons huis uit op de molens. Daarbij loop ik veel hard en doe ik aan fitness. Eigenlijk alles om goed fit te blijven, dat vind ik echt heel belangrijk en zeker in deze tijd. Echt uitgaan kan nu toch niet, waar moet je heen? Nee, wat dat betreft is het nu een beetje aanmodderen.”

    Smitshoek is voor Mitchel dus wel een belangrijk element in zijn leven. “Kijk, net als mijn vader ben ik gek van voetbal. Ik heb ook ruim 10 jaar training gegeven, eerst bij de JO11 selectie daarna de JO12 selectie dit beiden als hoofdtrainer, dat was ook heel leuk om te doen. In die tijd was ik minstens 4x per week op het veld te vinden. Mijn vrouw heb ik 12 jaar geleden leren kennen en die is ook altijd bij de VV geweest. Ik ging naar Smitshoek door weer en wind. Dat heb ik vroeger met mijn vader gedeeld en nou hoop ik dat straks met Liam te kunnen doen. Echt, ik kijk er enorm naar uit. Maar zelf spelen is natuurlijk ook tof. Het 5e is een team met een zekere reputatie binnen de VV, want het is ook echt een stelletje feestgangers met elkaar. Het voetbal is niet altijd alles, hoewel er prima spelers tussen zitten. Maar we hebben een enorme band met elkaar. De meesten zijn ook fanatiek Feyenoorder. Er is natuurlijk ook een groepsapp, ook die is belangrijk voor de onderlinge contacten (maar ook allerlei ongein). Dat sociale van het team is super belangrijk voor mij, ik zit er ook met jongens waar ik al die jaren in Smitshoek mee bevriend ben, zoals Joeri en Mitchel vd Gaag. Laat ik eerlijk zijn, met het 1e en de selectie heb ik wat minder. Zeker nadat er 2 jaar geleden een aantal jongens die ik ook goed ken zijn vertrokken. Maar de meesten komen weer terug en dat vind ik wel mooi”.

    Heb je nog een boodschap voor de Smitshoek gemeenschap? ‘Nee, eigenlijk niet. Ik hoop gewoon dat alles op niet al te lange termijn weer een beetje wordt zoals vroeger. Lekker trainen, zaterdags voetballen en plezier hebben met elkaar”. Dat is geen onlogische uitspraak voor een jongen met een groot Smitshoek hart. Dank voor het gesprek.

    De redactie