• Zoals aan Leo Tol beloofd hebben we contact gezocht met Patricia Velthoven om te kijken hoe het haar nu vergaat. Patricia is getrouwd met Robert, ze hebben 2 zoons, Tim van 13 en Sven van 9, allemaal voetballend bij de VV Smitshoek. Haar man heeft eerst in Vlaardingen bij Zwaluwen gespeeld en na verhuizing naar Barendrecht is hij overgestapt naar Smitshoek. Onder andere vanwege de mogelijkheid om als coach te kunnen fungeren van 2 neefjes die ook al bij onze club hun kunsten vertoonden. Inmiddels hebben ze zelf 2 kanjers in de dop en de hele familie is dus zwaar Versmitshoekt.

    Op de vraag wat ze zelf allemaal bij de VV doet moet Patricia even nadenken. Ze lacht een beetje en zegt: ‘Nou, ik ben begonnen bij de Supportersvereniging maar vanaf wanneer weet ik eigenlijk niet zo uit mijn hoofd (na afloop van het gesprek meldde ze in de app dat het waarschijnlijk vanaf 2014). Later hebben ze me ook gevraagd om te helpen bij de Clubshop en sinds een jaar of 2 help ik nu ook bij de kaartverkoop. Dat is waar ik ook Leo tegenkom. Tja, ik vind het hartstikke leuk en ik kan ook moeilijk nee zeggen.”

    Is dat geen gevaarlijke eigenschap, geen nee kunnen zeggen? Daarop moet Patricia weer lachen. ‘’Ach, natuurlijk moet ik het zelf wel leuk vinden, ik heb genoeg andere dingen te doen. Het is dat we nu in deze tijd allemaal meer aan huis gekluisterd zijn maar normaal gesproken werk ik parttime in de BSO Portland bij Jip en Janneke. Daar ga ik nu 1x in de 2 weken heen maar nu moet ik vooral juf spelen voor mijn eigen kinderen. Daar zijn we nu allemaal wel een beetje aan gewend. Het gaat heel goed thuis. Bovendien ben ik vrij nuchter, ik voel het allemaal zelf niet als een bedreiging. Het enige echt nare vind ik het feit dat ik mijn schoonouders nu niet meer direct kan zien. Die kunnen we niet bezoeken en dus zitten we vooral te face-timen en te bellen’’.

    Voor Patricia is het leven zonder Smitshoek op zaterdag wel saaier. Normaal gesproken brengt ze daar dan de hele dag door. ‘Heel vreemd hoor’, zegt Patricia. ‘Die lege velden nu als je erlangs gaat. Aan de andere kant, wel goed dat er nu niet gevoetbald wordt. Ik vond het idioot dat daar nog grote groepen bezig waren toen het al niet meer mocht. De mensen moeten zich gewoon een de regels houden, dat is voor iedereen het beste’.

    Op de vraag wat ze verder doet naast het lesgeven aan de kinderen geeft Patricia aan dat ze vooral veel leest, puzzelt, spelletjes doet met het gezin en wandelt elke dag 1 a 2 uur met haar vriendinnen (of man Robert). ‘De boeken die ik lees zijn niet zo diepgaand hoor, vooral romannetjes over allerlei affaires maar altijd met een gelukkig einde. Dat is gewoon lekker in deze tijd, ik voel me daar best gelukkig bij. Sowieso is het leuk dat we veel intensiever als gezin met elkaar bezig zijn.’

    Wat zou Patricia wensen als ze kijkt naar de toekomst bij de VV Smitshoek? ‘Wat mij betreft hoop ik dat de mensen zich nu realiseren hoe belangrijk het is om dingen voor en met elkaar te doen. Wat mij betreft zou het mooi zijn als iedereen dat vasthoudt en bijvoorbeeld meer vrijwilligerswerk gaat doen en dan natuurlijk ook bij Smitshoek. Want we hebben straks best weer veel mensen nodig’.

    Het is een mooie afsluiter voor ons korte gesprek. Wat Patricia betreft leggen we binnenkort contact met Astrid en Frits Scholte, ook mensen die samen enorm veel werk doen voor de VV.

    Dat gaan we zeker doen Patricia, bedankt voor je reactie en sterkte met alles.

    De redactie