• De afspraak was al eerder gemaakt om elkaar te spreken. Helaas gaat het werk bij Tanja gewoon voor en door, dus het heeft even geduurd om haar aan de lijn te krijgen. Maar de aanhouder wint en uiteindelijk is het toch gelukt.
     
    Zoals gezegd is ze druk want Tanja werkt in de gezondheidszorg voor verstandelijke en geestelijke gehandicapten. In deze Coronatijd is er meer werk dan normaal aangezien de cliënten niet meer naar hun dagbesteding kunnen. Dus die blijven nu in hun woonfaciliteiten en is het er voor de begeleiders een stuk drukker en gecompliceerder door geworden. Tel daarbij op dat zij tegenwoordig op de fiets richting haar werk in Prinseland trapt om fit te blijven wat meer tijd kost, dat kinderen Rick en Stan ook volop thuis zijn en waar ook de nodige aandacht aan moet worden gegeven, dat alles zet wel druk op de ketel. Last but not least bivakkeert manlief Marco ook sinds de lockdown veel meer thuis. Die moet natuurlijk ook wat aandacht hebben want zo’n man snakt naar wat verlichting en afleiding, het is wel een enorm gezelligheidsdier. Als je dat allemaal bij elkaar optelt is het goed te begrijpen dat Tanja’s tijd beperkt is.
     
    Maar goed, uiteindelijk kunnen we met haar praten. Uiteraard kennen de meesten haar wel maar voor wie Tanja’s naam nog geen bel doet rinkelen even wat nadere info. Tanja Roos is van origine een korfbalster van de buren in Rotterdam Zuidwijk, THOR. Daar is ze samen met Marco, eigenlijk meer voetballer bij een lager elftal van Smitshoek, haar sportieve carrière begonnen. Dat is toch wel echte liefde. Marco Roos en korfballen, het moet niet gekker worden. Maar voor hem bleef het voetballen kriebelen en hij is later teruggekeerd naar Smitshoek om in het 8e elftal te gaan spelen. Zo kwam Tanja uiteindelijk ook in aanraking met onze club en ze is er helemaal verknocht aan geraakt. Zeker toen zoons Rick en Stan gingen voetballen. Zij blijken toch minder voetbalgenen in hun bloed te hebben, uiteindelijk zijn ze weer gestopt.
     
    Tanja is net als Marco echt een verenigingsmens. Evenals bij THOR, waar ze ook vrijwilligerswerk deed, is ze zich gaan inzetten voor Smitshoek. Dat was op initiatief van ‘good old’ Peter Hogeweg: “Al kort nadat ik met Marco meekwam naar Smitshoek werd ik door Peter gepolst om te helpen bij de invulling van de kantine. Ik wilde best een tijdje helpen, maar dat doe ik nu al ruim 15 jaar. In eerste instantie was het gewoon helpen, later ging ik ook aan de slag met het maken van de roosters voor de kantine-diensten. Daarna ben ik toegetreden tot de kantine commissie en ben ook nog als barhoofd gaan fungeren. Maar als ik eerlijk ben, het leukste blijft toch het gewoon draaien van bardiensten in de kantine. Lekker bezig zijn, het contact met de mensen, de sfeer, ik vind dat echt heel leuk.”
     
    Ook al is de vereniging de laatste jaren verder gegroeid en is het allemaal een stuk drukker geworden, dat maakt haar niet veel uit en ze gaat er lekker in op. Tanja werkt het liefst op drukke dagen als Koningsdag, tijdens het bedrijventoernooi of op een zaterdagmiddag. Maar ook op donderdag is ze geregeld achter de bar te vinden en zelfs op gezette tijden op zaterdagmorgen. ‘Ik vind het ook heel fijn dat de kantine nu zo is opgeknapt, het is allemaal heel mooi geworden en ik werk er echt met plezier. Maar als ik eerlijk ben heb ik mijn leukste tijd gehad de periode van de ‘wijze mannen-hoek’ (een groepje vaste Smitshoek mensen die altijd achterin de bar te vinden was, red). Met die mensen had ik een bijzondere band, zijn waren echt allemaal onderdeel van de club en de clubhistorie, ik voelde me daar helemaal bij thuis.”
     
    Naast de bardiensten vermaakt Tanja zich verder prima met het bezoeken van concerten. Helaas is er in deze periode alles afgezegd en zit ze nu met de nodige vouchers waarvan onduidelijk is wanneer die kunnen worden ingewisseld. Ook een geplande trip naar Valencia inmiddels afgezegd. Tanja hoopt wel van harte dat de reis naar Ibiza in september nog wel door kan gaan.
     
    Op de vraag hoe ze verder haar tijd nu doorbrengt zegt Tanja: “Ik werk gewoon veel, ook in de weekenden. Misschien is het voor Marco nu wel moeilijker dan voor mij want die mist Smitshoek best wel (de grootste hobby van Marco is natuurlijk lekker ouwehoeren in de kantine met allerlei mensen, wij vragen ons echt af met wie die dat dan nu doet, redactie). Maar daarnaast ben ik geregeld aan de wandel, vooral met mijn zoon, want Marco slaat dat liever over”. Ze lacht een beetje als ze dat zegt.
     
    Als we tenslotte vragen naar wat ze de mensen nog mee wil geven, moet ze even nadenken. Maar na enige tijd komt ze een pleidooi voor waardering van de vrijwilligers: “In deze tijd zien we allemaal heel goed dat we de dingen die als gewoon ervaren eigenlijk veel beter moeten waarderen. Dat vind ik ook voor alle de werkzaamheden die vele vrijwilligers doen in de vereniging.  Want die stellen zonder mankeren dienstbaar op voor de club. Niet omdat ze het moeten maar omdat ze wat willen betekenen anderen. Dat is toch heel mooi, we moeten dat met z’n alle koesteren”.
     
    Een juiste afsluiting van een goed gesprek. En hup, weg is Tanja weer. Een bezige bij die goud waard is voor haar gezin en de VV Smitshoek.
     
    De redactie